Rozliczenia z nianią

Najczęstszą formą zatrudniania opiekunki do dziecka w Polsce jest tzw. zatrudnienie „na czarno”. Strony nie podpisują żadnej umowy, pieniądze, które otrzymuje opiekunka są w całości dla niej, ani niania, ani pracodawca nie płacą podatku.

Jest to nie tylko niezgodne z prawem, ale i w rezultacie niekorzystne dla obu stron, gdyż żadna nie ma gwarancji.

Jest kilka sposobów na legalne rozliczenia z opiekunką do dziecka.

Najprostszą metodą jest comiesięczne opłacanie faktury. Wymogiem jest w tym przypadku jednak to, aby niania prowadziła zarejestrowaną działalność gospodarczą. Z otrzymanych pieniędzy opiekunka sama opłaca ZUS i odprowadza podatki.

Można też podpisać z nianią umowę-zlecenie. Wówczas to pracodawca płaci ZUS i zaliczkę na poczet podatku. Najdogodniej jest na takich zasadach zatrudniać studentki lub emerytki, ewentualnie osoby pracujące na etacie z pensją wyższą od minimalnej. Wówczas pracodawca płaci tylko składkę na ubezpieczenie chorobowe. Umowę tego typu można rozwiązać w każdej chwili. Ustalanie czasu pracy, dni wolnych itp. Zależy od umowy, a nie od Kodeksu Pracy, niemniej jednak sąd zawsze może zadecydować, że powinno się ją traktować jako zwyczajną umowę o pracę.

Nianię można tez zatrudnić na etat, nawet bez zakładania działalności gospodarczej. Trzeba jednak wówczas dokładnie wyznaczyć wszelkie detale, które są wymagane przez Kodeks Pracy, takie jak czas pracy, wynagrodzenie, zakres obowiązków. Pracodawca zobowiązany jest wtedy do opłacania ZUS-u i podatku. Musi też zawiadomić Urząd Skarbowy i ZUS o tym, że zatrudnił nianię.

Bardzo wygodną formą rozliczeń z opiekunką jest zatrudnianie jej przez agencję. Wówczas pensję niani wpłaca się bezpośrednio do agencji, która rozlicza się z opiekunką i opłaca jej ZUS i podatki.

Kontakt